In het andere dorp is het gesprek met de burgemeester zeer kort.

Een rijzige zestiger sommeert me vriendelijk te gaan zitten.

Ik steek meteen van wal.

- Mijnheer, ik zou u over het Belgisch vakantiekamp willen spreken.

Zijn gelaat vertrekt, zijn blik wordt argwanend, bijna angstig.

- Ik vermoed dat mijn vrouw deze zomer in dat kamp is geweest. Toen ze thuis kwam zijn er zeer ernstige feiten gebeurd met mijn kinderen, volgens mij als gevolg van kontakten die ze heeft gehad met bepaalde mensen daar...

Hij onderbreekt mij.

- Venez.

Hij staat op, neemt zijn jas van de kapstok en leidt me naar buiten. Wij stappen in een donkergroene Citroën CX. Hij rijdt het dorp uit tot aan een rijkswachtkazerne.

Hij maant mij aan om een verklaring aan de agent van dienst af te leggen die een onderzoek zal instellen.

De stoere, vertrouwenswekkende kaalgeschoren agent achter het bureau luistert aandachtig en neem nota's. Hij zal vandaag nog het kamp bezoeken om de listing van de bezoekers op te vragen. Indien hij positieve elementen vindt, zal hij het laten weten aan de burgemeester en een gespecialiseerde dienst inschakelen.

Hij overhandigt mij een kaartje met de gegevens van Intersectes Midi-Pyrenées in Toulouse.

- Dit is de organisatie die zich bezig houdt, in samenwerking met politie en gerecht, met het repertoriëren en bestrijden van sektes en de opvang van slachtoffers van mentale manipulatie in de regio. Vanaf morgen kan u daar terecht, ik zal hen op de hoogte brengen van het dossier.