verhalen van een man - De vlucht door het koekoeksnest # 4.

Een aantal jaar geleden werd mijn bestaan grondig dooreen geschud door twee incidenten. Bij het plotseling overlijden van mijn vader bleek dat hij mij had onterfd. Als één van zijn vier kinderen had ik nochtans van hem nooit enige onmin van betekenis gevoeld. Het tweede voorval was dat een instelling van het dorp waar ik woon zich tegen mij keerde in een burenkwestie. Iedereen die tot dan toe bij die zaak betrokken was had mij bevestigd dat ik terecht mijn burgerplicht had gedaan. Ik ben een zoektocht begonnen naar de oorzaken en achtergrond van deze feiten die op het eerste gezicht niets met elkaar te maken hadden. Deze reis heeft mij ver geleid, zeer ver. Vanaf dan werd alles anders en is niets nog wat het lijkt.

Guillaume de Montségur

Een man mag maar een klein stukje in een vrouw.

E-mail

Reacties

Geen titel
op Paranoia.

Geen titel
op De boodschapp...

Perfecte illustratie
op Paranoia.

Geen titel
op Seks bij de e...

de vlucht door het k...
op De vlucht doo...

Nee ...
op De boodschapp...

goed en boeiend
op Paranoia.

Geen titel
op De vlucht doo...

Verhalen neuken
op over neuken

ben bijna 48 vader? ...
op Moeder, wie i...

Catherine,

Ecrire ce livre était un rêve, cela devient la réalité. Le temps est venu d’entamer ce projet ambitieux dont j’ai la certitude maintenant de pouvoir l’aboutir. L’ idée qui a mûri pendant cinq ans a atteint une telle maturité que l’histoire s’écrit toute seule. Les mots sourdrent dans mon âme, les phrases se composent dans mon cerveau, se couchent sur le clavier et emplissent les écrans l’un après l’autre. Il suffira d’imprimer. Ce livre va aussi parler de la lune, de poésie échangée, du bonheur partagé, de la princesse et son chevalier et des îles dans le ciel… La distance et le silence qu’on s’est imposés pour préserver tout ce qui nous est chèr aura une fin, une utilité, pour toi aussi, tu va mûrir dans ton travail, j’en suis sûr. Je me sens un homme, grace à toi, à cause de ton regard sur moi. Je te dois ceci. Tu es une femme fabuleuse. Ton chevalier R

Auteursrecht.

Niets uit deze teksten mag worden verveelvoudigd en/of openbaar gemaakt door middel van druk, fotokopie, microfilm of op enige wijze dan ook, zonder voorafgaande schriftelijke toestemming van de auteur.

Dit is fictie!

Deze verhalen zijn volledig aan de fantasie van de schrijver ontsproten en elke gelijkenis met werkelijk bestaande personen berust op toeval.

02-07-2008

De vlucht door het koekoeksnest # 4.

De mannelijke agent gaat achter het stuur zitten, de vrouw neemt als begeleider het plan van Brasselt vast. Ze zit wat in de knoei wegens het bijzondere van de bestemming en draait de kaart in alle richtingen rond. Ik hoor het woord Veststraat vallen. Ik herinner me dat daar de kliniek Sint Lipsius is gevestigd waar veel vriendinnetjes van één nacht vroeger stage liepen. Ik help die sukkelende nieuwbakken agent uit de verre provincie die, volgens ze laat verstaan, voor het eerst in de hoofdstad komt eventjes de weg te vinden om sneller een antwoord te hebben op mijn vraag wat ik daar moet gaan doen. Wij rijden wel degelijk de ondergrondse parkeergarage van de kliniek in. De politieman parkeert de combi slordig naast een gele ambulance. Verplegers in wit pak lopen af en aan, op een melkglazen deur staat een rood kruis. De agenten stappen uit, sluiten de auto af en stappen aarzelend een gang in.

Ik ben terug rustig nu en wacht af. Dit lijkt me geen schrikwekkende omgeving. Ik bekijk hoe simpel en kwetsbaar het interieur is van deze bus. De bekleding van de portieren aan de binnenzijde is in karton en daarachter ligt waarschijnlijk het mechanisme om de deuren te openen van binnenuit. Het vraagt niet veel inspanning om het interieur te vernielen om te vluchten, maar de vraag wat er nu staat te gebeuren houdt me eigenlijk meer bezig dan een vluchtplan.

Wat later komen ze terug, vergezeld van een jonge man van kleine gestalte. Hij heeft kort geschoren haar en een ringbaard, is gekleed in jeans, een donkerblauwe pull met rolkraag met een insigne op de bovenarm en heeft zwarte leren bottines aan. Hij lijkt op een inschikkelijke, zachtaardige bewakingsagent. De agenten schuiven het achterportier open van het busje. Ik word gesommeerd uit te stappen en mee te gaan met de man die zich voorstelt als le docteur Chalon.